00 382 33 402 935
Za ulaznice kupljene preko web stranice dostupni su redovi V, VII i VIII.
Pokazivanjem potvrde o kupovini na punktu kod ulaza dobićete numerisanu ulaznicu.
Život provincijskih plejboja nakon Drugog svjetskog rata ili Tuđe hoćemo – svoje ne damo
Datum događaja:
20. avgust 2026.
Vrijeme događaja:
21:00
Lokacija Događaja:
Stari grad Budva, Budva, Budva, 85310, Crna Gora
Opis događaja
Grad Teatar, Budva / Beogradsko dramsko pozorište, Beograd / Mestno gledališče, Ljubljana / NU Dramski teatar Skoplje
Dušan Jovanović
Život provincijskih plejboja nakon Drugog svjetskog rata ili Tuđe hoćemo – svoje ne damo
Režija i dramaturgija: Ivan Penović
Prevod: Sonja Dolžan
Scenografija: Laze Tripkov
Kostimografija: Aleksandar Nošpal
Kompozitor: Vladimir Pejković
Scenski pokret: Damir Klemenić
Igraju: Lazar Hristov, Julita Kropec, Marko Gvero, Sonja Stamboldžioska, Lazar Nikolić, Vukašin Jovanović, Nejc Jezernik, Marjan Naumov, Jovana Spasić
Između crkava u 21č.
Drama Dušana Jovanovića „Život provincijskih plejboja nakon Drugog svjetskog rata ili Tuđe hoćemo – svoje ne damo“ napisana je 1972. godine. Dakle, četiri godine nakon ’68, kao odgovor, ili bolje reći, kao bijeg od stvarnosti, od traženja smisla, poente, kao potraga za igrom generacije koja u svojoj stvarnosti za to nema mjesta. U rastvorenoj formi commedie dell’arte, nastaloj po predlošku drame „Tri rogonje“ nepoznatog autora, ova drama igra se vlastitim besmislom, ruga se sebi, kao i gledatelju, na način da na jedan trenutak daje naznake smisla svog postojanja na sceni i smisla ljudske prirode, samo da bi ga već u idućem treptaju tako lako pregazila. Ovaj komad postavljen na sceni stanovit je otpor. Otpor ne samo uvriježenom shvaćanju poente postojanja teatra, a potom i umjetnosti, već otpor stvarnosti koja nam nameće čime bi trebalo da budemo opterećeni, čime bi trebalo da se bavimo, čiju bi stranu trebalo da zauzmemo. Danas, pedesetak godina kasnije, ta potreba da zauzimamo strane i kolektivne stavove, osjeća se nažalost i jače. Po ko zna koji put živimo u dobu masovnih bombardovanja, profiterskih ratova i zakulisnih političkih igri na račun naroda koji samo hoće svoje dostojanstvo. I kao i svako, ovo doba ima svoje načine kako da svoje strahote prikaže lakšima. Raketno bombardovanje ostaje u drugom planu dok nam medijsko bombardovanje muti vid. Razvoj tehnologije, nudeći nam interakciju, nudeći nam opcije, opterećuje naš emocionalni angažman sve do preopterećenja, a preopterećenje vodi do onog najgoreg, a to je ravnodušnost.